Bir dilin zenginliği sözlüğündeki madde sayısıyla değil, o sözcüklerin konuşanların ağzında ne kadar canlı kaldığıyla ölçülür; kimsenin kullanmadığı bir kelime, sayfada duran bir fosilden farksızdır.
Bu cümlede dilin zenginliğine ilişkin vurgulanan düşünce aşağıdakilerden hangisidir?
Cümle, zenginliğin ölçüsünü sözlükteki madde sayısından alıp sözcüklerin konuşmada canlı kalmasına bağlar; kullanılmayan kelimeyi fosile benzetmesi de bu yargıyı pekiştirir. En güçlü çeldirici A'dır: Cümle, sözlükteki madde sayısının ölçüt olmadığını açıkça söyler. Kural: ‘X değil, Y’ yapısındaki cümlelerde asıl vurgu Y'ye düşer.