Duygusunu doğrudan dile getiremeyen biri, içindeki hasreti sade bir cümleyle 'Onu çok özlüyorum.' diye anlatabilir; oysa aynı duygu bir ozanın elinde çok daha çarpıcı bir benzetmeye bürünür, söz gelimi 'Bu hasret göğsümde büyüyen bir taş.' Böyle bir dönüşüm yalnız sanatçıdan sanatçıya değil, toplumdan topluma da değişkenlik gösterir. Örneğin bir şeyler yapma isteğinin kaybolduğu, içe kapanma hâli Finlandiya'da 'ruhun donması' olarak adlandırılırken Orta Asya bozkır topluluklarında 'yüreğin taşlaşması' biçiminde adlandırılır.
Bu parçadan aşağıdakilerin hangisine ulaşılabilir?
Parçada hem bireysel bir duygunun (hasret) ozan diliyle özel bir benzetmeye dönüşmesi hem de bir duygunun (içe kapanma) farklı toplumlarca farklı adlandırılması örneklenir; her iki örnek de duygunun düz ifadesinin sanatçı ya da toplumsal duyarlılıkla özelleştiğini gösterir, bu yüzden D doğrudur. En güçlü çeldirici A'dır; kültürel farklılık teması gerçekten var ama parça 'paylaşma isteğinden' değil ifade biçiminin özelleşmesinden söz eder, bu yüzden A metnin odağını tam karşılamaz.